nevels
Interstellair gas is meestal onzichtbaar en verhindert ons het zicht op verafgelegen objecten. Interstellair gas dat zich dicht bij een krachtige ster of een dicht sterrencluster bevindt, wordt echter zo verlicht dat het spectaculaire emissienevels vormt.
Wil een ster een nevel laten oplichten, dan moet het een uitzonderlijk hete ster zijn die het grootste deel van zijn energie als violette straling uitzendt. Fotonen* van deze sterren ioniseren** de interstellaire gassen en de tijdens deze ionisatie afgestote elektronen proberen zich weer bij atoomkernen te voegen. Dit proces is waarneembaar binnen de grenzen van onze oog-capaciteit. Emissienevels zijn vaak roodkleurig van kleur, want waterstof zorgt voor een rode kleur als het ioniseert en er is heel veel waterstof in emissienevels. Dat komt niet alleen omdat waterstof gewoon het meest aanwezige element in het heelal is, maar ook omdat ionisatie van waterstof minder energie kost dan bij andere elementen. Wanneer de ioniserende sterren zó krachtig zijn dat ze ook andere elementen kunnen ioniseren, treden er ook andere kleuren op tussen het rood. Binnen de emissienevels zijn er donkere vlekken waar interstellair stof het zicht op delen van de nevels belemmert. Deze gebieden moeten in kaart worden gebracht met behulp van radiogolven, die langere golflengten hebben en het stof ongehinderd kunnen passeren.
* Een elementair deeltje waaruit elektromagnetische straling is samengesteld.
** Opsplitsen in elektrisch geladen deeltjes.



De Paardenkopnevel, een emissienevel.

Als de nabijgelegen ster niet heet genoeg is om ionisatie van de nevel te veroorzaken, wordt het licht van de ster gereflecteerd door de nevel en verstrooid. Daardoor wordt de nevel zichtbaar. Verstrooiing versterkt de kortere golflengtes, het blauwe gedeelte van het zichtbare licht. Dat betekent dat de meeste zichtbare reflectienevels blauw lijken.

Donkere nevels komen voor als nevels niet worden verlicht door een nabije ster; de deeltjes in de wolk kunnen niet met het blote oog worden waargenomen. Meestal blijven deze nevels onopgemerkt tegen de donkere achtergrond van het heelal. Soms blokkeren ze het zicht op een sterrencluster of emissienevel, met als gevolg dat hun indrukwekkende silhouetten duidelijk te zien zijn. Donkere nevels zijn het duidelijkst te zien in het vlak van het Melkwegstelsel. Het dikke pak sterren wordt vaak doorbroken door donkere vlekken, dit zijn in feite donkere nevels.
Wilt u ons contacteren dan kan dat