Venus

Missies naar Venus

Lanceerdata Missie Belangrijke gebeurtenissen en resultaten
1962 Mariner 2 Mariner 2 verzamelde belangrijke gegevens over atmosfeer en oppervlak van Venus.
1966 Venera 2 en 3 (USSR) Twee onbemande Sovjetruimtevaartuigen verkenden Venus in 1966. Venera 2 passeerde de planeet op 27 februari op minder dan 27.000 km; Venera 3 stortte op 1 maart op Venus.
1967 Mariner 5 Mariner 5 vloog langs Venus en gaf nieuwe informatie over de atmosfeer van Venus, waaronder de samenstelling van 85-99% koolstofdioxide.
1970 Venera 7 (USSR) Venera 7 kwam december 1970 in de atmosfeer van Venus. Op aarde ontving men 35 minuten lang signalen; na landing op Venus volgden er 23 minuten lang zwakke signalen. De capsule was het eerste door mensen gemaakte voorwerp dat gegevens stuurde vanaf een andere planeet.
1972 Venera 8 (USSR) Atmosferische sonde en landingsmodule Venera 8 bevestigde eerdere gegevens van Venera 7 en stelde vast dat het lichtniveau geschikt was voor foto’s van het oppervlak.
1973 Mariner 10 Mariner 10 kwam als eerste ruimtevaartuig twee planeten (Venus en Mercurius) op korte afstand tegen; hij vloog op minder dan 5800 km en stuurde eerste close-ups.
1975 Venera 9 en 10 (USSR) Na landing stuurden ze via hun orbiters de eerste foto’s van het oppervlak van Venus.
1978 Pioneer Venus Missie Pionier Venus had twee onderdelen, een orbiter en een multi sonde, voor het meten en vergelijken van structuur en samenstelling van de atmosfeer tot aan het oppervlak.
1978 Venera 11 en 12 (USSR) December 1978 landde Venera 12 op Venus. Landingsmodule Venera 11 bereikte het oppervlak 4 dagen later. De sondes stuurden gegevens over de lagere atmosfeer van Venus.
1982-1983 Venera 13,14,15 en 16 (USSR) Venera 13 en 14 landden in 1982 op Venus, stuurden foto’s en analyseerden bodemmonsters. In 1983 landden Venera 15 en 16 op Venus en brachten met radar gebieden in kaart. Ze leverden duidelijke beelden van structuren met een middellijn van 1,5 km.
1984 Vega 1 en 2 (USSR) Ruimtevaartuig dropte op weg naar de komeet van Halley landingsmodules en ballonsondes op Venus.
1989 Magellan Magellan werd als eerste ruimtevaartvoertuig vanaf een ruimteveer gelanceerd.
1989 Galileo Galileo gebruikte zwaartekracht van Venus en aarde om snelheid te maken voor een reis naar Jupiter (6 jaar).
1997 Cassini-Huygens Ruimtevaartuig leende energie van de aarde en Venus om zich naar de rand van het zonnestelsel te slingeren, op weg naar Saturnus, de ‘gravity-assist’-techniek.

Belangrijke data:

data beschrijving
ca. 385 v.C Griekse sterrenkundige Heraclides opperde als eerste dat Venus (en Mercurius) om de zon draaien.
1610 Italiaanse sterrenkundige Galileo Galilei nam waar dat Venus door fasen gaat, net als die van de maan.
1666 Franse sterrenkundige Jean-Dominique Cassini deed eerste meting van de snelheid waarmee Venus om zijn as draait.
1691 Britse sterrenkundige Edmund Halley kwam met de methode waarmee de relatieve afstanden in het zonnestelsel kunnen worden bepaald m.b.v. een overgang van Venus.
1824 Duitse sterrenkundige Johann Franz Encke berekende de afstand van de aarde tot de zon gegevens verzameld tijdens de overgang van Venus in 1769. Zijn getal ca. 150.000.000 km werd tientallen jaren gebruikt.
1911 Amerikaanse sterrenkundige Vesto M. Slipher bewees met spectrumanalyse dat Venus veel langer dan 1 dag over een rotatie doet.
1923 Eerste ultravioletfoto’s van wolkenstructuren van Venus gemaakt.
1932 Sterrenkundigen Dunham en Adams ontdekten koolstofdioxide in de atmosfeer van Venus.
1962 Amerikaanse sterrenkundige Carl Sagan berekende effect van Venus’ atmosfeer op de oppervlaktetemperatuur van Venus.
Wilt u ons contacteren dan kan dat