Saturnus

Missies naar Saturnus:

Lanceerdata Missie (VS tenzij anders aangegeven) Belangrijke gebeurtenissen en resultaten
1973 Pioneer 11 Tweede ruimtevaartuig (na Pioneer 10) dat naar het buitenste deel van het zonnestelsel ging en het eerste ruimtevaartuig dat Saturnus bezocht. Het nam close-ups en ontdekte nog een ring.
1977 Voyager 2 Saturnus was de tweede halte van Voyager 2 op reis naar het buitenste deel van het zonnestelsel. Door een zeldzame samenstand van de planeten kon hij de vier buitenplaneten Jupiter, Saturnus, Uranus en Neptunus bekijken.
Na de ontmoeting met Saturnus ging Voyager 2 verder naar Uranus en Neptunus en daarna naar de interstellaire ruimte.
1977 Voyager 1 Hij Vloog in 1980 124.000 km boven Satumus en nam toen een kijkje bij Titan, de grote maan van Saturnus. Titan was zo zwaar bedekt met zijn dikke atmosfeer dat camera’s het oppervlak niet in beeld konden brengen; andere instrumenten verzamelden wel gegevens over Titan.
Voyager 1 stuurde fantastische beelden van Saturnus en de ringen; de ringen waren veel ingewikkelder dan ooit werd gedacht.
1997 Cassini-Huygens Eerste ruimtevaartuig dat om Saturnus draaide. De NASA-orbiter bestudeert het ringensysteem van Saturnus en zijn manen.
Hij stuurde de huygens-sonde de atmosfeer van Titan in. De sonde blijft om Saturnus draaien en zendt gedetailleerde informatie van de planeet, zijn ringen en satellieten.

Belangrijke data:

data belangrijke gebeurtenis
1610 Galileo Galilei nam als eerste de ringen van Saturnus waar.
1655 Christiaan Huygens opperde dat Saturnus was omringd door een vaste ring.
1655 Christiaan Huygens ontdekte Titan, de grootste maan van Saturnus.
1659 Christiaan Huygens ontdekte dat de ringen van Saturnus niet aan de planeet vastzaten.
1660 Jean Chapelain stelde voor dat de ringen van Saturnus misschien waren samengesteld uit een groot aantal heel kleine satellieten.
1671 Cassini ontdekte Iapetus en nam aan dat de maan een lichte en een donkere kant had, wat later bleek te kloppen.
1672 Cassini ontdekte Rhea.
1676 Cassini ontdekte de Cassini-scheiding.
1684 Cassini ontdekte nog 2 manen van Saturnus: Tethys en Dione.
1787 Pierre Simon opperde dat Saturnus een groot aantal vaste ringen had.
1789 Sir William Herschel ontdekte twee nieuwe manen van Saturnus: Enceladus en Mimes.
1790 Herschel stelde de rotatietijd van Saturnus vast op 10 uur 32 minuten.
1837 Duitse astronoom Johann Encke zag een donkere band in het midden van de A-ring, later bekend als de Encke-scheiding.
1848 William Lassen ontdekte Hyperion.
1856 James Maxwell concludeerde dat de Saturnusringen uit talrijke deeltjes bestaan.
1876 Asaph Hall nam witte vlekken op Saturnus waar.
1883 Britse astronoom Andrew Ainslee nam eerste foto’s van de Saturnusringen.
1898 Amerikaanse sterrenkundige William Pickering ontdekte Phoebe, een maan van Saturnus.
1967 Walter Feibelman ontdekte de E-ring van Saturnus.
1969 Pierre Gurin vond bewijs dat er een D-ring zou bestaan.
1980 Ontdekking van nog 3 manen van Saturnus: Telesto, Calypso en Helene.

De manen van Saturnus:

Christiaan Huygens ontdekte de eerste maan van Saturnus, Titan, in 1655. Sindsdien zijn minstens nog 47 natuurlijke satellieten die om Saturnus draaien, ontdekt. De grotere manen met regelmatige banen zijn genoemd naar personages uit de Griekse mythologie (Pan, Atlas, Pandora, Calypso, etc.). De kleinere met onregelmatige banen kregen Oud-Noorse namen (Ymir, Thrym, Skadi, Suttung, Mundilfari), of Keltische (Tarvos, Albiorix) en uit Enuit-legenden (Paaliaq, Siarnaq, Kiviuq, ljiraq).

De tot nu toe geïdentificeerde manen van Saturnus:

1. Albiorix 2. Atlas 3. Calypso 4. Dione 5. Enceladus 6. pimetheus 7. Erriapo
8. Helene 9. Hyperion 10. Iapetus 11. ljiraq 12. Janus 13. Kiviuq 14. Mimas
15. Methone 16. Mundilfari 17. Narvi 18. Paaliaq 19. Pallene 20. Pan 21. Pandora
22. Phoebe 23. Polydeuces 24. Prometheus 25. Rhea 26. Siarnaq 27. Smiljoenkadi 28. Suttung
29. Tarvos 30. Telesto 31.Tethys 32.Thrym 33. Titan 34.Ymir

De belangrijkste manen van Saturnus in de volgorde waarin ze werden ontdekt:

Naam Gemiddelde afstand tot Saturnus in km Middellijn van satelliet in km Andere kenmerken
Titan 1.221.830 5150 Titan is de op één na grootste maan in ons zonnestelsel en gehuld in een dikke atmosfeer.
Iapetus 3.561.300 1560 De ene helft van Iapetus is 10 maal zo helder als de andere helft.
Rhea 527.040 1528 De grootste maan van Saturnus zonder atmosfeer.
Dione 377.400 1120 Een ijzige maan die lijkt op Rhea en Tethys.
Tethys 294.660 1060 Tethys heeft een heel grote trog van ca. 40 km breed.
Enceladus 238.020 496 Één van de sterkst glanzende objecten in ons zonnestelsel. De maan is bedekt met ijs en extreem koud (ca. -201 °C).
Mimas 185.520 392 Mimas heeft een enorme krater die een derde van deze maan beslaat.
Hyperion 1.481.100 288 Één van de kleinere manen van Saturnus, en ëën van de grootste onregelmatige natuurlijke satellieten ooit waargenomen.
Phoebe 12.952.000 220 Een heel donkere maan met een omloopbaan in de tegenovergestelde richting.
Janus 151.472 180 Epithemus en Janus delen dezelfde omloopbaan en staan op ca. 50 km van elkaar. Ongeveer om de vier jaar ruilen ze van baan.
Epimetheus 151.422 120 Epimetheus heeft een onregelmatige vorm met meerdere grote kraters (>30 km breed).
Helene 377.400 37 Een heel kleine maan, moeilijk te zien.
Telesto
Calypso
294.660
294.660
23
21
Telesto en Calypso worden Trojaanse manen genoemd.
Pandora 141.700 87 Pandora is de buitenste herdermaan* voor de F-ring van Saturnus.
Prometheus 139.353 105 Prometheus fungeert als herdermaan* voor de binnenkant van de F-ring van Saturnus.
Atlas 137.670 33 Atlas is ca. 40 x 20 km. Waarschijnlijk een herdermaan* voor de A-ring van Saturnus.
Pan 133.583 19 De binnenste (bekende) satelliet van Saturnus. Fungeert als herdermaan*.

Een ‘herdermaan’ is een maan die de deeltjes, die om Saturnus draaien, bij elkaar drijft in een van de ringen.

Wilt u ons contacteren dan kan dat